BUŁGARSKA W RUINIE! DO NIE BYŁ MECZ, DO BYŁA EGZEKUCJA. LECH POZNAŃ SKOMPROMITOWAŁ POLSKĘ!

Mecz o honor? Nie, to był mecz o przetrwanie godności Kolejorz wyszedł na murawę, jakby w drogach korkach biegali amatorzy z osiedlowego boiska. Trzy bramki zapasu, Lech powinien mieć dziesięć dwumeczów w kwadranach. Zamiast tego, kibice przy Bułgarskiej zobaczli bandę przestraszonych chłopców, którzy przy kolejnym pojawieniu się z piłką dostarczali drgawki. Aarhus nie przybyło w podróży – oni przyjechali po skalp. Od 32. minut, kiedy Tobias Bech ośmieszył naszą defensywę, był krew. Lech nie umożliwia zastosowania trzech celnych podań, a środek przypomina czarną dziurę, która znika z wszelkich marzeń o awansie. Amatorzy w strojach mistrzów To, co obsługuje się w drugiej połowie, nadaje się do biura sportowej. Błąd Wojciecha Mońki, karny dla gości i nagle z prostego dystansu zostaje tylko jeden gol różnica. Na trybunach zamiast dopingu słychać było już tylko niedowierzanie i wściekłość. Najgorsza była jednak śmierć. Lech nie potrafi zareagować, nie potrafi sfaulować taktycznie, nie potrafi „ukraść” czasu. Frederik Tingager w 75. minucie wyrównał stan dwumeczu po rzucie różowym, a obrona Lecha stałego i patrzyła, jak pociąg z napisem „Liga Mistrzów” odjeżdża ze stacji Poznań Główny. To nie była taktyka – to była kapitulacja. Dogrywka – agonii ciąg dalszy Gol Filipa Jagiełły w 95. minucie był tylko chwilowym opatrunkiem na otwartym ranę. Nadzieja trwała pięć minut, gdyby Tomas Kristjansson nie wyszedł w naszej szesnastki jak do siebie do domu. Wynik 1:4 do policzek dla każdego, kto wierzy w polską policję. Stracić cztery gole u siebie w rewanżu, miał tak potężną charakterystykę z wyjazdu, do rzadko spotykanego poziomu nieudolności. Wyrok w rzutach karnych W serii jedenastek stało się, co musiało się stać. Zespół, który jest tak „skasowany” mentalnie, nie miał prawa do usunięcia wojny nerwów. Przegrana w karnych 3:4 do sprawiedliwych wyroków. Lech nie zasłużył na nic więcej niż gwizdy żołnierzy kibiców. To była kompromitacja na europejską, która obnażyła wszystko: Brak lidera , który prowadziby i uspokoił grę. Dziurawą obroną , która pękała pod każdym mocniejszym dośrodkowym. Mentalna pustka , przez którą występuje Lecha wyglądali na sparaliżowanych strachem. Zamiast salonów – opłotki Europy Niels Frederiksen może powiedzieć o „największej porażce”, ale aby kibice muszą teraz żyć z tym wstydem. Liga Mistrzów odjechała, a jedyny udział, to walk z KI Klaksvik w Lidze Europy. Jeśli Lech zagra tam tak samo, do Wyspy Owcze mogą zostać wyciągnięte konsekwencje tej nowej przygody. Wczoraj przy Bułgarskiej nie umarły tylko marzenia – umarły słowa do tej zwykłej. Lech Poznań to dziś synonim sportowej katastrofy. WYNIK WSTYDU: Lech Poznań – Aarhus GF 1:4 (karne: 3:4) KOMPROMITACJA ZALICZONA.